تبلیغات
دانشجو معماری دانشگا ازاد چابهار - مطالب behrooz salehpour

معرفی ابیانه

شنبه 30 فروردین 1393 11:43 ب.ظ

تصویری از ابیانه
اطلاعات کلی
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان اصفهان
شهرستان نطنز
نام محلی ویونا
ابیانه بر ایران واقع شده‌است
ابیانه
۳۳.۵۸۵۳° شمالی ۵۱.۵۹۲۳° شرقی
مردم
جمعیت -
مذهب شیعه اثنی عشری
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۲۱۶۱ متر
اطلاعات روستایی
پیش‌شمارهٔ تلفن ۰۳۶۲۴۳۶
معماری بومی ابیانه
نمایی از درون کوچه‌ها و همچنین قلعهٔ ابیانه از دور قابل مشاهده می‌باشد.
نمایی از امامزاده عیسی یحیی
نمایی از قلعهٔ باستانی که اثراتی از آن برجا مانده‌است.

اَبیانه روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان است این روستا در ۴۰ کیلومتری شمال غربی نطنز، در دامنه کوه کرکس است. این روستا بلند ترین نقطه مسکونی در ایران است ارتفاع از سطح دریا در این روستا ۲۲۲۲ متر می‌باشد. به اعتبار معماری بومی و بناهای تاریخی پرتنوعش از روستاهای استثنایی ایران است. ابیانه نقطه‌ای خوش منظره و خوش آب و هوا و دارای موقعیت طبیعی مساعدی است این روستا در تاریخ ۳۰ مرداد ۱۳۵۴ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.[۱]

جمعیت

این روستا در دهستان برزرود قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۶۰ خانوار) ۳۰۵نفر بوده‌است.[۲]

معرفی

در زبان محلی به ابیانه «ویوناً (Viuna) می‌گویند.»وی«(Vi) به‌معنای بید و»ویانه«(Viyane) به‌معنای بیدستان است (ابیانه در گذشته بیدستان بوده‌است). در طول زمان»ویوناً به به «ابیانه» دگرگون شده‌است.[

نوشته و اثری که قدمت زمانی ابیانه را دقیقاً معلوم کند در دست نیست؛ ولی قدمت هزار و پانصد ساله را برای آن تخمین می‌زنند و آن را از کهن‌ترین زیست‌گاه‌های انسانی در حاشیه دشت کویر ایران می‌دانند. آثار و بناهای تاریخی که در ابیانه وجود دارد مربوط به دوره‌های ساسانی، سلجوقی، صفوی و قاجار است. این آثار نشان دهنده قدمت تاریخی این زیست‌گاه انسانی است.[

شمار خانه‌های ابیانه در سرشماری سال ۱۳۶۰ برابر با ۵۰۰ واحد برآورد شده؛ این خانه‌ها تماماً بر روی دامنه پرشیبی در شمال رودخانه برزرود بنا شده‌است، ابیانه در وهلهٔ اول روستایی چند طبقه به‌نظر می‌آید که در بعضی موارد تا چهار طبقهٔ آن‌را می‌توان مشاهده کرد. اتاق‌های ابیانه به پنجره‌های چوبی ارسی مانند مجهزند و اغلب دارای ایوان‌ها و طارمی‌های چوبی پیش آمدهٔ مشرف بر کوچه‌های تنگ و تاریک‌اند که خود به صورت مناظر جالبی درآمده‌اند. نمای خارجی دیوارهای خانه‌های ابیانه با خاک سرخی که معدن آن در مجاورت روستاست پوشیده شده. از آنجا که در دامنه‌های شیبدار ابیانه فضای کافی برای ساختن خانه‌های موردنیاز وجود ندارد در این روستا چنین رسم شده‌است که هر خانواده انبار غار مانندی در تپه‌های یک کیلومتری روستا، در کنار جاده و نرسیده به ابیانه ایجاد نماید. این غارها که در دل تپه‌ها حفر شده‌اند و از بیرون تنها درهای کوتاه و محقر آن نمودار است برای نگهداری دام‌ها و نیز آذوقهٔ زمستانی و اشیای غیرضروری مورد استفاده قرار می‌گیرد.

زندگی مردم ابیانه کشاورزی و باغداری و دامداری است که با روش‌های سنتی اداره می‌شود. بیشتر زنان در امور اقتصادی با مردان همکاری دارند. ابیانه دارای هفت رشته قنات است که برای آبیاری مزارع و باغات مورد استفاده قرار می‌گیرد. گندم، جو، سیب‌زمینی و انواع میوه به‌خصوص سیب، آلو، گلابی، زردآلو، بادام و گردو در ابیانه به‌دست می‌آید.

در سال‌های اخیر قالی‌بافی در ابیانه رواج پیدا کرده و نزدیک به ۳۰ کارگاه قالی‌بافی در آنجا دایر شده‌است. در گذشته گیوه بافی از جمله مشغله‌های پردرآمد زن‌های ابیانه بوده‌است که امروزه تا حدی متروک شده.

مردم ابیانه به‌سبب کوهستانی بودن منطقه و دور بودن محل آن‌ها از مراکز پرجمعیت و راه‌های ارتباطی، قرن‌ها در انزوا زیسته و در نتیجه بسیاری از آداب و رسوم قومی و سنتی و از جمله زبان و لهجهٔ قدیم خود را حفظ کرده‌اند. زبان مردم ابیانه از زبان‌های ایرانی شمال غربی که البته در طول زمان دچار تغییر و تحولات زیادی شده و اکنون فقط تعداد کمی از واژه‌های اصیل پهلوی در گویش آنان شنیده می‌شود.[۳] لباس سنتی آن‌ها، هنوز هم میان آن‌ها رواج دارد و در حفظ آن تاکید و تعصب از خود نشان می‌دهند، در مردان شلوار گشاد و درازی از پارچهٔ سیاه (دوید) و در زن‌ها پیراهن بلندی از پارچه‌های گلدار و رنگارنگ است. علاوه بر این، زن‌های ابیانه معمولاً چارقدهای سفیدرنگی بر سر دارند.

آثار تاریخی

قدیمی‌ترین اثر تاریخی ابیانه آتشکده‌ای است که در جوامع کوهستانی ساخته می‌شد. مهم‌ترین بنا و اثر تاریخی این روستا یک باب مسجد جامع و قدیمی‌ترین اثر تاریخی این مسجد منبر چوبی منبت‌کاری است که در سال 466 هجری قمری ساخته شده است. مسجد قدیمی دیگر ابیانه، مسجد برزله است که دارای فضای دلبازی است و روی لنگه در شرقی آن، سال 701 هجری قمری نوشته شده است که مربوط به دوره ایلخانان است. مسجد تاریخی دیگر ابیانه مسجد حاجتگاه است که کنار صخره‌ای در کوهستان بنا شده و بر در ورودی شبستان آن، تاریخ 952 هجری قمری مشاهده می‌شود.


آتشکده

قدیم‌ترین اثر تاریخی ابیانه آتشکده‌ای است که مانند دیگر بناهای ده در سراشیبی قرار گرفته‌است. آتشکده ابیانه را نمونه‌ای از معابد زردشتی دانسته‌اند که در جوامع کوهستانی ساخته می‌شد. اثر تاریخی دیگر این روستا مسجد جامع آن و قدیم‌ترین اثر تاریخی این مسجد منبر چوبی منبت‌کاری آن است که در سال ۴۶۶ هجری قمری ساخته شده‌است. مسجد قدیمی دیگر ابیانه مسجد برزله است که دارای فضای دلبازی است و روی لنگه در شرقی آن سال ۷۰۱ هـ. ق. نوشته شده‌است که مربوط به دوره ایلخانان است. مسجد تاریخی دیگر ابیانه مسجد حاجتگاه است که کنار صخره‌ای در کوهستان بنا شده و بر در ورودی شبستان آن تاریخ ۹۵۲هـ. ق. مشاهده می‌شود. روستای ابیانه دارای دو زیارتگاه است: یکی مرقد شاهزاده عیسی و شاهزاده یحیی در جنوب روستا که به گفته اهالی فرزندان امام موسی کاظم بوده‌اند؛ و زیارتگاه دیگر ابیانه هینزا نامیده می‌شود.

قلعه‌ها

ابیانه سه قلعه دارد که عبارتند از:

  1. پال همونه یا تخت‌هامان که در جنوب غربی ابیانه قرار دارد و متعلق به محله بالا و یوسمون است. این قلعه حدود ۲۰۰ سال پیش ساخته شده‌است. و سند ساخت آن نیز وجود دارد. در این سند سهم افراد در ساخت قلعه مشخص شده‌است.
  2. هرده که در شمال شرقی روستا قرار دارد و به محله هرده تعلق دارد.
  3. پاله که در شمال غربی روستا قرار دارد و به محله پل تعلق دارد.

این قلعه‌ها مربوط به دوره‌های یاغیگری بوده که مردم برای حفظ امنیت خود در مقابل یاغی‌های محلی ساخته‌اند و در آن به نوبت کشیک می‌داده‌اند.

زیارتگاه‌ها

زیارتگاه هینزا

این زیارتگاه در جنوب شرقی ابیانه در دره باریکی قرار دارد. در دل صخره‌های این دره، تو رفتگی وجود دارد که ساختمان امامزاده در جلوی آن ساخته شده‌است، و تو رفتگی نیز همانند غاری، جزیی از ساختمان زیارتگاه شده‌است. ظاهراً این زیارتگاه مربوط به بی بی زبیده خاتون، بنت موسی بن جعفر (ع) است. اهالی عنوان می‌کنند که بی بی زبیده خاتون تحت تعقیب بوده و مردم ابیانه وی رادر این اتاقک پناه داده، سپس به روستای هنجن برده‌اند. در هنجن نیز زیارتگاه بزرگی متعلق به ایشان ساخته شده‌است. زیارتگاه هینزا در واقع گذرگاه بی بی زبیده خاتون است. برخی نیز عنوان کردند که این زیارتگاه مربوط به زمان آناهیتا است.[۴] طبق باور مردم این مکان معجزه نما است و در آن مراسم خاصی بر‌گزار می‌شود.

زیارتگاه شاهزاده یحیی (ع) و شاهزاده عیسی (ع)

این زیارتگاه که در شرق ابیانه در محله هرده قرار دارد، بقعه شاهزاده یحیی و شاهزاده عیسی، فرزندان امام موسی بن جعفر (ع) است و برخلاف ساختمان‌های روستا دارای حیاط مرکزی است و آب نمای بزرگی که از شاخه اصلی نهر روستا سیراب می‌شود در وسط آن قرار دارد. این زیارتگاه گنبد هشت ضلعی باکاشی کاری فیروزه‌ای دارد. رواق حرم منقش به کتیبه‌هایی است که اخیراً مرمت شده‌است. ایوان جنوبی آن به تپه جنوبی ابیانه مشرف است. در ضریح زیارتگاه نوشته‌ای وجود ندارد؛ ولی در سقف بنا تاریخ‌های مرمت بنا و اشعار و آیاتی نوشته شده‌است. عنوان می‌شود که در پشت تخته‌های سقف قیمت انواع غلات، چون جو و گندم در زمان گذشته را نوشته‌اند. منبری چوبی و قدیمی نیز در ایوان جنوبی زیارتگاه قرار دارد. این زیارتگاه در سال ۱۳۸۶ توسط اهالی ابیانه و جمع آوری مبالغ میلیونی بازسازی شده‌است.

مساجد

ابیانه دارای یازده مسجد است که یکی از این مساجد قدیمی به نام مسجد جامع ابیانه (ملقب به میان ده) به شرح زیر می‌باشد:

مسجد جامع - این مسجد در محله «میون ده» (میان ده) قرار دارد و دارای دو شبستان است که شبستان قدیمی آن به وسیله دری کوتاه به کوچه اصلی راه دارد. کف آن شبستان چوبی است. در دیوار جنوبی این شبستان، محراب چوبی قدیمی قرار دارد که جزو آثار تاریخی با ارزش روستای ابیانه‌است که تاریخ ساخت آن به سال ۴۷۷ ه. ق بر می‌گردد. روی این محراب نقش گل وبوته کنده کاری شده و با خطوط برجسته کوفی سوره «یس» در آن حک شده‌است. برخی نیز عقیده دارند به خط میخی نیز نوشته دارد. این مسجد منبری چوبی دارد که مربوط به دوره سلجوقیان است و تاریخ ساخت آن ۴۶۶ ه. ق است، روی این منبر نقوش گل وبوته، گل هشت پر و کتیبه‌هایی به خط کوفی وجود دارد. در ورودی مسجد نیز با نقش گل و بوته و خطوط برجسته، کنده کاری شده‌است. این در، یک بار نیز مورد سرقت قرار گرفته‌است. شبستان جدید این مسجد سالن بزرگی است که در محوطه میانی آن نورگیری در سقف قرار گرفته‌است. در این سالن ستون‌هایی با سرستون کنده کاری شده قرار دارد. سقف این سالن به صورت تخته پوش از چوب گردو است که با نقوش منظم هندسی قاب بندی شده‌است. این سقف از نوع کرکس پوش است (به شکل بال گسترده کرکس است) و بر روی آن کتیبه‌هایی از آیات قرآن وجود دارد.

اقامت در ابیانه

ابیانه دارای یک هتل زیبا و سنتی به نام هتل ابیانه می باشد،بهترین فصل برای مسافرت به ابیانه بهار و تابستان است،البته پاییز و زمستان نیز زیبایی و مخاطبان خاص خود را دارد و میتوان در این ایام از تورهای فصلی هتل ابیانه استفاده نمود. ایام نوروز، تاسوعا و عاشورا بازدید کنندگان زیادی برای دیدن این روستای تاریخی به ابیانه می‌آیند

بهترین راه برای بازدید از این روستای تاریخی برنامه ریزی جهت سفر در بهترین زمان ممکن است.در سال‌های اخیر هتل ابیانه با طرح رزرو اینترنتی به ساماندهی گردشگری در ابیانه پرداخته است.

در قسمت پایین ده روستای ابیانه یک مسافرخانه کوچک به نام ویونا نیز وجود دارد

پایگاه اطلاع رسانی ابیانه

امروز با پیشرفت تکنولوژی و گسترش نفوذ اینترنت در کشور و جهان ، دغدغه زمان و مکان برای کاربر از بین رفته و هر کاربر میتواند از طریق مراجعه به فضای سایبر آخرین اطلاعات و اخبار مورد نظر خود را از این دهکده جهانی دریافت کند .

از این رو گروهی از دوستداران ابیانه به منظور رساندن آخرین اخبار و اطلاعات درباره روستای تاریخی ابیانه و منطقه به مخاطبین خود که در سراسرجهان پراکنده می باشند اقدام به راه اندازی سایت اطلاع رسانی ابیانه نموده تا بتوانند از طریق این دهکده مجازی جهانی آخرین اخبار و اطلاعات مربوطه به دهکده تاریخی ابیانه و منطقه را در اختیار کاربران خود قرار دهند .

این پایگاه خواهد کوشید تا ضمن پرهیز از وارد شدن به مسایل حاشیه ای و مجادله های بی حاصل گروهی و محلی بیان کننده دغدغه های مردم روستا و منطقه باشد .

درستی، صداقت، سرعت و جامعیت در ارائه اخبار و انصاف در نگارش و پرهیز از اخبار غیر واقعی و دوری از درشت نمای های مغرضانه ، اجتناب از توهین و تهمت ، سر لوحه فعالیت گردانندگان این سایت می باشد .

این سایت در امر اطلاع رسانی کاملا مستقل بوده و به هیچ گروه ، نهاد و سازمان وابستگی ندارد و در چهار چوب قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت می نماید .

تریبون و سهم کوچک خود در فضای سایبری را صادقانه و متواضعانه به مخاطبین خویش پیشکش میکنیم و به هیج وجه قصد ارائه رسانه ای یکسو و یکطرفه را نداریم و از همه کاربران که در طی مسیر با ارائه نظرات و پیشنهادات خود ما را یاری نمایند ، پیشاپیش تقدیر و تشکر می نماییم .

منبع: ویکی پدیا                                                                                          salehpour


معرفی ماسوله

شنبه 30 فروردین 1393 11:35 ب.ظ

شهر تاریخی و توریستی ماسوله، یکی از نقاط تاریخی، سرسبز و خوش آب و هوای شمال ایران با هوای مه آلود، تابستانهای خنک و زمستانهای پر برف است. ماسوله در جنوب غربی استان گیلان در بخش سردارجنگل فومن،۶۰ کیلومتری شهر رشت ۳۶ کیلومتری شهر فومن و ۲۰ کیلومتری شهر ماکلوان واقع است.

راه قدیمی ماسوله به خلخال که در گذشته شاهراه ارتباطی گیلان و آذربایجان بوده است با دخالت سازمان حفاظت از محیط زیست و پایگاه میراث فرهنگی ماسولهبه منظور حفاظت از محیط زیست، طبیعت بکر و میراث معنوی ماسوله در چندین دهه گذشته امکان توسعه پیدا نکرده است.

زبان اصلی مردم ماسوله مانند زبان مردم غرب گیلان و جنوب جمهوری آذربایجان «زبان تالشی» است که ریشه در زبان پارسی پهلوی دارد.و با زبان گیلکی(زبان اصلی مرکز و شرق گیلان) متفاوت است.دین مردم ماسوله اسلام و مذهبشان شیعه است.

این شهر طی شماره ۱۰۹۰ در فهرست آثار ملی به عنوان میراث فرهنگی و طبیعی به ثبت رسیده‌است. ماسوله در پی احداث جاده ارتباطی جدید بین گیلان و آذربایجان و نیز قحطی ۱۳۲۰ و ... بیشتر جمعیت خود را از دست داد. پس از ثبت ماسوله به عنوان میراث فرهنگی و طبیعی، اجازه ساخت و ساز و توسعه شهر توسط شهرداری ماسوله(تاسیس۱۳۱۱)، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و سازمان حفاظت از محیط زیست داده نشد و در نتیجه هزاران تن از اهالی ماسوله طی هفتاد سال گذشته در نقاط مختلف ایران به ویژه تهران مقیم شدند.[۱] این شهر هم اکنون رویارو با مسائلی مانند ریزش سنگ، سیل، رانش زمین، زمین‌لرزه، تصرف به منظور توسعه عمرانی و انسانی و تخریب و... می‌باشد.

گردشگری ماسوله

ماسوله شامل وسعتی معادل یکصد هکتار منطقه تحت حفاظت میراث فرهنگی و منابع طبیعی، یکی از خوش آب و هواترین نقاط ایران است که هر ساله پذیرای ده‌ها هزار گردشگر می‌باشد. شهر تاریخی و توریستی ماسوله به دلیل داشتن معماری منحصربه‌فرد در جهان شناخته شده است. ماسوله با کوهستان‌های مرتفع، جنگل و ییلاقات سرسبز از توریستی ترین مناطق شمالی ایران با جلوه‌های طبیعی فراوان به ویژه در اواخر بهار و فصل تابستان است و قله شاه معلم در ماسوله با ارتفاع ۳۰۵۰ متر بلندترین نقطه استان گیلان و هدفی جذاب برای گروههای کوهنوردی می‌باشد. دو هتل در داخل فضای معماری سنتی ماسوله و چندین هتل در جاده زیبای منتهی به آن پذیرای گردشگران ایرانی و خارجی هستند همچنین تعداد زیادی مهمانخانه و خانه اجاره ای هم در این زمینه وجود دارند.

تاریخ

حدود سده هشتم هجری (قرن ۱۴ میلادی) مردم کهنه ماسوله که در ۶ کیلومتری شمال غرب این شهر واقع است به همراه مردمانی از نقاط مختلف سرزمین گسترده ایران به نقطه‌ای که هم اکنون به عنوان شهر ماسوله شناخته شده است کوچ کردند.

  • تحولات معاصر شهر ماسوله (تمامی تاریخها به هجری خورشیدی است)

۱۲۸۹: ایجاد کتابخانه (کتابخانه عمومی) ماسوله با هزار جلد کتاب خطی.

۱۲۸۹: تاسیس نخستین مدرسه در ماسوله (مدرسه اسلامیه).

۱۲۹۳: تاسیس نخستین مدرسه دولتی (مدرسه ایمان).

بهمن ۱۲۹۴: رویارویی قوای جنگل با قوای روس در جریان اشغال ایران در جنگ جهانی اول.

۱۲۹۵: تاسیس اداره پست.

۱۳۰۴: تاسیس اداره دارایی.

۱۳۰۸: تاسیس اداره آمار (ثبت احوال).

۱۳۱۱: تاسیس شهرداری ماسوله.

۱۳۱۶: راه ­اندازی تلفن.

۱۳۱۷: تاسیس اداره امنیه.

۱۳۲۴: رویارویی قوای دولتی در ماسوله با فرقه دموکرات آذربایجان که از راه ماسوله قصد ورود به گیلان را داشت. (فرقه دموکرات آذربایجان نام سازمانی سیاسی بود که شوروی برای ضمیمه ساختن شمال غربی ایران به خاک خود در سال ۱۹۴۵ میلادی تأسیس کردند.).

۳۰/۵/۱۳۵۴: ثبت ماسوله در فهرست آثار ملی به شماره ۱۰۹۰.

شهریور ۱۳۸۵: ثبت کهنه ماسوله در فهرست آثار ملی.

طی کاوش‌های انجام شده از محوطه باستانی کهنه ماسوله سفالینه هائی متعلق به قرون پنجم تا هشتم هجری قمری بدست آمده‌است که دقیق‌ترین مستندات قابل توجه تاریخی می‌باشند.[۲] در ۱۰ کیلومتری بالاتر از ماسوله جدید، ماسوله قدیم با آثار و بازمانده‌های انسانی از قبیل سنگ کوره و... در منطقه‌ای گسترده پراکنده شده‌است که جزء آثار باستانی بشمار می‌آیند.

ماسوله در پی احداث جاده ارتباطی جدید بین گیلان و آذربایجان و نیز قحطی ۱۳۲۰ و ... بیشتر جمعیت خود را از دست داد. کاروانسراهای شاهراه ارتباطی شمال و آذربایجان از رونق افتادند و بازار داد و ستد و صنایع فلزی و چرم آن نیز از دور افتاد. در پی آن اکثر مردم متمول ماسوله به پایتخت و سایر شهرهای بزرگ و یا به خارج از کشور مهاجرت کردند. پس از ثبت ماسوله به عنوان میراث فرهنگی و طبیعی، سازمان میراث فرهنگی و سازمان حفاظت از محیط زیست اجازه ساخت و ساز و توسعه شهر را ندادند. نسلهای بعدی هم در نقطه نقطه ایران به ویژه محدوده شمال ایران و تهران ساکن شدند.

جغرافیای ماسوله

شهر امروزی ماسوله شامل مجموعه معماری سنتی کوچکی است که در دل ژرف طبیعت رشته کوههای سرسبز با وسعتی معادل ۱۰۰ هکتار در مختصات جغرافیایی ۴۸ درجه، ۵۹ دقیقه طول شرقی و ۳۷ درجه، ۹ دقیقه عرض شمالی قرار دارد. و محدوده­ آن از سمت شمال به شهرستان ماسال، از سمت جنوب به طارم علیا (استان زنجان)، از سمت شرق به جلگه شهر فومن و از سمت غرب به شهرستان خلخال (استان اردبیل) می­رسد محدوده مرکزی ماسوله از سه جهت شمال، جنوب و غرب به کوه و از طرف شرق بر دره­ای زیبا مشرف است ارتفاع آن از سطح دریاهای آزاد برابر با ۱۰۵۰ متر است آب و هوای ماسوله کوهستانی، با تابستانهای خنک و زمستانهای سرد و پر برف است اطراف ماسوله پوشیده از جنگل است و راه اصلی ارتباطی آن، جاده­ ایست که به سمت فومن کشیده شده است.

معماری ماسوله

ماسوله دارای معماری منحصربه‌فردی است. محوطه جلوی خانه‌ها و پشت بام‌ها هر دو به عنوان پیاده‌رو استفاده می‌شوند. بافت معماری ماسوله در دوران زندیه شکل گرفته است و خیابان‌های کوچک و پله‌های بسیار به هیچ وسیله نقلیه موتوری اجازه ورود نمی‌دهد. معماری ماسوله در یک جمله توصیف می‌شود: حیاط ساختمان بالایی پشت بام ساختمان پایینی است. تعداد طبقات ساختمان‌ها معمولاً تا دو طبقه می‌رسد.

اقتصاد ماسوله

قرار داشتن در شاهراه ارتباطی سابق و وجود هشت کاروانسرا موید این مطلب است که پیشه بسیاری از مردمان ماسوله داد و ستد بوده است. صنایع دستی ماسوله شامل صنایع فلزی و چوبی نیز تا حدود دهه شصت رواج داشته که در حال حاضر به کلی از بین رفته است.اقتصاد ماسوله در حال حاضر مبتنی بر توریسم است.

پیدایش ماسوله

ماسوله­ ی قدیم یا «کهنه­ ماسوله» که در فاصله «هشت کیلومتری غرب جاده ماسوله به خلخال» قرار گرفته است سکونتگاه اصلی و اولیه ماسوله­ ایها بوده است که اکنون آنچه در این مکان به چشم می­خورد سنگ دیوار بناهای آن است. در نخستین کاوش­های باستان­شناسی شهرستان فومن که در شهریور ماه ۱۳۷۴ توسط هیئت پژوهشکده باستان­شناسی سازمان میراث فرهنگی استان گیلان در این محوطه صورت گرفت مشخص شد که از سده پنجم تا هشتم هجری «کهنه­ ماسوله» به عنوان یکی از مراکز مهم در زمینه فلزکاری بوده است.همچنین سفالینه های لعابدار با رنگهای متنوع که مشخصات دوره سلجوقی را داشته­ اند در این منطقه کشف شد این ناحیه به دلیل اهمیت و اعتبار تاریخی آن در شهریور ۱۳۸۵در فهرست آثار ملی ثبت شد. درباره منتقل شدن ماسوله­ ایها به مکان فعلی آرای مختلف و گوناگونی ارائه شده است یکی از مشهورترین آنها اینست که عون­ بن­ علی از نوادگان امام اول شیعیان به همراه سید جلال­ الدین اشرف از فرزندان موسی کاظم امام هفتم شیعیان که مزارش در شهر آستانه اشرفیه گیلان قرار دارد در جنگی در حوالی طارم زنجان زخمی شد و راه ماسوله در پیش گرفت و در مکان فعلی ماسوله جان سپرد و به خاک سپرده شد. سپس به تدریج ماسوله­ ایها در اطراف مزارش خانه ساختند و بدین ترتیب ماسوله فعلی شکل گرفت. روایتی زلزله بزرگ‌سال ۸۹۰ هجری قمری را علت کوچ ماسوله­ ایها به مکان فعلی بیان می­کند و روایتی دیگر نیز همه­ گیر شدن بیماری طاعون در سال ۹۴۳ هجری قمری در کشور را دلیل جا به ­جایی ذکر می­کند. ولی نسلهای بعدی، در همین مکان جدید هم ماندگار نشدند و شهری که مرکز داد و ستد و شاهراه ارتباطی بین گیلان و زنجان و آذربایجان بود و بازار، کاروانسراهای و صنایع فلزی و غیر فلزی آن رونق فراوان داشت با کاهش چشمگیر مواجه شد. زمانی قرار گرفتن ماسوله در نقطه ثقل گیلان، زنجان و آذربایجان اهمیت ویژه­ای به آن بخشیده بود ولی با با ایجاد راههای اصلی بین گیلان و آذربایجان و گیلان و زنجان از دیگر مسیرها، ماسوله رونق اقتصادی و به دنبال آن، جمعیت خود را از دست داد اشغال کشور در سال ۱۳۲۰ خورشیدی در جریان جنگ جهانی دوم و هرج و مرج ناشی از آن نیز بر مهاجرت اهالی ماسوله تاثیرگذار بود. شهرداری ماسوله در سال ۱۳۱۱ هجری خورشیدی تاسیس شد ولی در سال ۱۳۱۸ تعطیل گردید. و در سال ۱۳۴۱ مجدداً شروع به کار کرد. مردم ماسوله نقش والایی در تاریخ جنبش جنگل در برابرتهاجم روسیه و بریتانیا داشته‌اند. ماسوله­ ایها به قوای جنگل کمک می­کردند و عده­ ای مانند شهید باباغلامعلی در کنار آنها می­ جنگیدند.

زبان ماسوله

زبان تالشی که ریشه در پارسی پهلوی دارد زبان اصلی ماسوله است.

چند نمونه از تشابه زبان پهلوی و تاتی با تالشی و فارسی:

↓پهلوی ↓تاتی ↓تالشی ماسوله ↓فارسی

سوچ ← سوچ ← سوچ ← سوز

کالجار ← کلنجار ← کلنجار ← جدال

نرگت ← مچت ← مچت ← مسجد

وات ← وا ← وا ← باد

وره ک ← وره ← وره ← بره

وهرگ ← ورگ ← ورگ ← گرگ

وچک - وچه - وچه - بچه

وس ← وس ← وس ← بس

فرهنگ ماسوله

نکته دیگر بارزی که در فرهنگ مردم ماسوله وجود دارد، پذیرا بودن است. آنچه از آیین گذشته ماسوله به جا مانده است، مراسم سنتی ماه محرم است. که از جاذبه های فرهنگی - توریستی ماسوله به شمار می رود و هر ساله جمعیت عظیمی را به خود جلب می کند و نکته جالب اینکه بر خلاف بسیاری از نقاط، خطیب و مداح و بازیگران تعزیه هیچ مبلغی دریافت نمی کنند.

وجه تسمیه نام ماسوله

نام ماسوله ی­ا با تلفظ اصلی "Mooslah" به زبان تالشی از سده­ ی هشتم و نهم هجری به بعد به همین صورت کنونی خود کاربرد دارد. برخی آنرا برگرفته از نام کوهی در جوار ماسوله به نام «ماه­سالار» می­دانند به باور ایشان این ناحیه ابتدا «ماسالا» خوانده می­شد و بر اثر کثرت استعمال بعدها به «ماسوله» مبدل شد. به روایتی دیگر کلمه «ماسوله» از دو بخش «ماس» و «اوله» تشکیل شده است. بخش نخست در فرهنگ­های ایرانی به معنای کوه و مانع و بخش دوم نیز به معنای بلند است که در ترکیب با «های» تصغیر به مفهوم «مانند» آمده است. بنابر این ماسوله را می­توان «کوه بلند» و «کوه­ مانند» معنا کرد. با تکیه بر زبانهای­ سانسکریت و پارسی پهلوی آنرا «ماه کوچک» یا «سرزمین ماه کوچک» نیز معنا کرده­ اند. برخی این نام را برگرفته از نام «موصل» شهری در اقلیم­ کردستان­ می­دانند و معتقدند ماسوله ایهای اولیه کرد بودند و آیین ایزدی (از ادیان باستانی آریایی یا دین ساختگی قرن ششم هجری) داشتند. حال آنکه به یک تفاوت ساده یعنی تفاوت «ص» و «س» توجه نشده است. از این رو این تعبیر سطحی به نظر می‌رسد این تعبیر باعث داستانسراییهای دیگری نیز نزد افراد مغرض، کم سواد یا بی سواد شده است.(مثل ربط دادن قیام مختار علیه خلیفه اموی یزید و اینکه مردم ماسوله از بیم مختار به محل فعلی فرار کردند) بدون توجه به اینکه تمام مردم ماسوله از دیر باز شیعه‌اند و مراسم ویژه ماه محرم ماسوله جز دیدنیهای این شهر محسوب می‌شود. تعبیری دیگر ماسوله را کلمه­ ای عربی و مرکب از واژه­ای «ما»، «سو»، «ل» و «ه» و به معنای «جایگاهی که فقر و زشتی در آن راه ندارد» معنا می­کند. بسیاری از ­پژوهشگران چنین توجیه و روایاتی را صحیح نمی‌دانند. آنچه صحیح تر به نظر می‌رسد این است که: با توجه به شباهت نام ماسوله با نام ماسال،(شهری در نزدیکی ماسوله) و نیز با توجه به اینکه ابتدا این نام مربوط به کهنه ماسوله یاماسوله قدیم که به زبان تالشی(Knah mooslah) تلفظ می‌شود بوده است، چنین استنباط می‌شود که: هسته اصلی مردم ماسوله مانند مردم ماسال تالش (تیره آریایی ساکن در البرز غربی) بوده‌اند. حتی عده‌ای معتقدند مردم ماسوله، متمولین ماسال هستند که برای در امان بودن از دزدی و چپاولهای دسته‌های غارتگر - که تا اواخر دوره قاجار نیز بسیار رواج داشت - در این ناحیه ساکن شده‌اند. و معماری ماسوله که متعلق به دوران زند است برای دفاع راحت تر در برابر گروههای چپاولگر مشابه نقاط دیگری در غرب و شمال غربی ایران و خراسان زنجیروار ساخته شده است. و نیز شواهدی چون گویش قدیمیهای ماسوله که حتی به فارسی پیش از ورود اعراب بر می‌گردد مثلاً "هفت"، " هپت" و "اسب"، "اسپ" تلفظ می‌شود و به "خانه" ،"ک ء" گفته می‌شود همانطور که در فارسی باستان گفته می‌شد و مرد را کدوان و زن را کدبانو می‌گفتند و در واقع می‌شود گفت ماسوله شهری است با ناگفته‌ها و ناشناخته‌های بسیار.


منبع: ویکی پدیا                                                                                       salehpour


ادمه گسترده(گسترده بیست وجهی منظم)

سه شنبه 26 فروردین 1393 01:01 ب.ظ


فرانک لوید رایت

یکشنبه 24 فروردین 1393 10:23 ب.ظ


فرانک لوید رایت
Frank Lloyd Wright LC-USZ62-36384.jpg
اطلاعات شخصی
نام فرانک لوید رایت
تاریخ تولد ۸ ژوئن ۹۱۸۶
محل تولد ریچلند سنتر، ایالت ویسکانسین
تاریخ مرگ ۹ آوریل ۱۹۵۹
محل مرگ فونیکس، ایالت آریزونا
ملیت آمریکائی
فعالیت
سبک(ها) ارگانیک
پروژه‌های معروف خانه آبشار
موزه گوگنهایم نیویورک
جمله معروف فرم تابع عملکرد است

فرانک لوید رایت (به انگلیسی: Frank Lloyd Wright) (زادهٔ ۸ ژوئن ۱۸۶۷ - درگذشتهٔ ۹ آوریل ۱۹۵۹)، مشهورترین معمار تاریخ آمریکا است. او معمار، طراح داخلی و نویسنده آمریکایی است که بیش از هزار بنا و سازمان طراحی کرده و پانصد ساختمان را کامل کرده. فرانک لوید رایت فرزند یک کشیش ولزی تبار بود. در سال ۱۸۸۵ اختلافات خانوادگی سبب شد تا ویلیام پدر فرانک برای همیشه از آنجا برود و هرگز باز نگردد. رایت تحت سرپرستی مادرش رشد کرد.

پس از تحصیل مهندسی راه و ساختمان در دانشگاه (به انگلیسی: wisconsin) به شیکاگو مهاجرت کرد سپس موفق به استخدام در دفتر مشهور (سولیوان و ادلر) شد با تماسهایی که استادش داشت او را با گرایشهای مکتب شیکاگو آگاه ساخت.

در سال ۱۸۹۱ وی شروع به اجرای طرحهایی به صورت مخفی کرد که در سال ۱۸۹۳ استادش متوجه پنهان کاری وی شد و او را اخراج کرد و این شروع فعالیت‌های مستقل رایت بود. در سال ۱۹۱۰ زندگی رایت پر از فراز و نشیب‌هایی است اما رایت جسورانه مقاومت می‌کند. در همین سال زمینی در ویسکونسین می‌خرد و شروع به ساخت خانه جدید برای خودش می‌کند. در توکیو ژاپنی‌ها از رایت می‌خواهند هتل امپریال را طراحی کند. زمین پروژه فوق العاده سست است و توکیو نیز زلزله خیز. رایت از دست گارسون که سینی را با دست می‌گیرد الهام می‌گیرد. او تا آخر اجرای هتل در توکیو می‌ماند و در این زمان خود را از لحاظ فکری بازسازی می‌کند.

سال ۱۹۲۲ اوج حملات به رایت بود که قرار است در توکیو زلزله بیاید و ظاهرا آمریکایی‌ها منتظر بودند که تیر خلاص رایت را بزنند اما تلگرافی از توکیو می اید " جناب آقای رایت شهر در زلزله ویران شد و باید به شما مژده دهیم که تنها ساختمان شما پابرجاست و امروز جایگاه زلزله زدگان است". در سال ۱۹۵۹ در نهم آوریل رایت در فونیکس آریزونا از دنیا رفت و جسد او در ویسکونسین به خواب ابدی فرو رفت.[۱]

کاخ مروارید واقع در مهرشهر در کرج ساخته شاگردان و همکاران او (در بنیادی که او تاسیس کرد) است.[۲]

ویژگی کار او برقراری هماهنگی و توازن بین عادت‌های انسانی و طبیعت در کارهایش بود. او اسم این فلسفه را «معماری اُرگانیک» یا «طبیعت‌وار» گذاشت تا هماهنگی را بین انسان و طبیعت به حدی رساند که ساختمان و محیط با هم ترکیب شوند. یکی از نمونه‌هایی که او براساس این فسلفه ساخته، خانه تابستانی تلییزن وست در آریزوناست که لوید رایت در سال ۱۹۳۷ طراحی کرده‌است.   


منبع سایت ویکی پدیا

                                                                                                                                                                                     salehpour                       




20 نکته برای معماری

یکشنبه 24 فروردین 1393 10:02 ب.ظ



 جسارت شرط اول خلاقیت است.


هدف از طراحی به حداقل رساندن خطاست.


انسان به واسطه انسان بودنش نیاز به خلق دارد.


خشنودی مخاطب (مصرف كننده، سفارش دهنده، كاربر) هدف نهایی طراحی نیست اما بدون تامین رضایت او طراحی ارزشی ندارد.


انسان ها از حرف نو لذت می برند.


طراحی باید به سرعت و در عین حال در آرامش كامل انجام گیرد.


هر چیزی كه ترسیم می شود لزومن طراحی نیست.


در عین حال كه لازم است طراحی آزادانه اتفاق افتد، باید دغدغه اجرا داشته باشد.


طراحی معادل طول فرآیندی است كه در جهت خلق (از آشنایی با كارفرما تا اتمام اجرا) صورت می گیرد.


نوآوری در شیوه ی اجرای طرح باید قسمت بزرگی از وقت طراح را به خود اختصاص دهد.


طراح باید پاك‍سرشت، عاشق طراحی، چابك، اهل مطالعه، دوستدار طبیعت، مرفه، شاعر، جهانگرد، متساهل، باهوش، چند بعدی، و متفكر باشد.


طراحی فرصتی برای شخم زدن مغز است.


طرح باید بر اساس امكانات موجود باشد.


  • تعداد صفحات :3
  • 1  
  • 2  
  • 3  

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :